Schoolopdrachten

Israel – Palestina conflict

Chana (17) zit recht tegenover Adila (16). Het lijken twee normale tienermeisjes, maar er schuilt één groot verschil achter de twee. Chana is Israëlisch, Adila is Palestijns. Al jaren is er een conflict gaande tussen Israël en Palestina. Vandaag wil ik uitzoeken hoe de meisjes er zelf over nadenken.

Vanaf het moment dat de meisjes de kamer binnenliepen, hing er al een vreemde spanning in de ruimte. Of dat is omdat deze situatie nieuw voor ze is, of dat ze zich beseffen dat ze zich met de vijand in een ruimte bevinden, is nog niet helemaal helder voor mij. Ik wil duidelijk maken dat ik het dapper vind dat de meisjes dit durven te doen en bedank ze voor het komen.

Adila:
“Ik ben hier gekomen om Chana en de andere Israëliërs te laten beseffen wat voor ergs ze ons aandoen. Mijn negen-jarige zusje durft overdag niet alleen over straat te lopen, wat heel erg begrijpelijk is. Zelf vind ik dit namelijk ook best wel eng. Er wordt ons verteld dat de ‘zionisten’ ons op ieder moment zouden kunnen aanvallen. Sinds ik mij kan herinneren is mij niks anders geleerd dan dat de Joden slecht zijn.”

Chana:
“Israël handelt vanwege de aanslagen die jullie als Palestijnen plegen. Ook voor mij is het niet altijd veilig om ’s ochtends de deur uit te stappen en naar school te gaan.”

Adila:
“Ik vind dat je al heel wat geluk hebt dat je überhaupt naar school kunt gaan. Bij ons kunnen vele kinderen niet naar school, omdat de Israëliërs die scholen kapot maken en ze dus onder andere daardoor ook niet veilig zijn.”

Chana:
“Het is niet bij ons begonnen. Al deze onrust en strijd zou er niet zijn geweest als de Palestijnen lang geleden de verdeling van het grondgebied niet hadden afgewezen. Die verdeling was eerlijk en voor beiden gunstig.”

Adila:
“Als die verdeling eerlijk en gunstig was geweest had dit allemaal inderdaad misschien niet eens hoeven te gebeuren. Maar daar ligt het probleem juist. De joden kregen een veel groter gebied dan de Palestijnen, terwijl wij, in ons eigen land, in de meerderheid waren. Logisch, dat dit niet geaccepteerd werd.”

Op mijn vraag of er een oplossing voor het conflict zou kunnen komen, waar beide kanten het mee eens zouden zijn, wisten de meisjes geen antwoord te geven. Wat natuurlijk ook wel logisch is, aangezien deze strijd al zo’n zeventig jaar bezig is. Door zowel Chana als Adila werd weinig begrip getoond voor het verhaal van de ander. Hoe kan het ook anders, als je al vanaf kleins af aan leert dat de ander de grootste vijand is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De inhoud van deze site is gemaakt door een student van Landstede Zwolle
Copyright © 2019 Landstede Zwolle - Disclaimer & legal